160 ölkəni əhatə edən yeni araşdırma Avropadakı stress səviyyələrini dünyanın digər regionları ilə müqayisə edərək həm işçilər, həm də işəgötürənlər üçün ziddiyyətli mənzərə ortaya qoyub.

ERAmedia-nın məlumatına görə, “Gallup” tərəfindən hazırlanan “2026 State of the Global Workplace” hesabatında qeyd olunur ki, stressli və ya işinə bağlı olmayan işçilər təkcə işdən ayrılma riski yaratmır, eyni zamanda şirkətlərin məhsuldarlığını da aşağı salır. Hesabata görə, bu səbəbdən yaranan məhsuldarlıq itkisi qlobal ÜDM-in 9 faizinə qədər çata bilər.

Araşdırma göstərir ki, qlobal miqyasda işçi bağlılığı geriləməkdə davam edir. Hazırda dünyada işçilərin cəmi 20 faizi öz işinə bağlı olduğunu bildirir ki, bu da 2020-ci ildən bəri ən aşağı göstəricidir.

Qlobal mənzərə isə diqqətçəkən ikiliyi ortaya qoyur. Avropada stress səviyyəsi nisbətən aşağı olsa da, region artıq altıncı ildir ki, işçi bağlılığının ən zəif olduğu bölgə kimi qalır. ABŞ və Kanadada isə işçilərin bağlılıq səviyyəsi yüksək olsa da, stress göstəriciləri də ən yüksəkdir.

Stress baxımından xüsusilə Cənubi Avropa ölkələri önə çıxır. Ən yüksək göstəricilər Yunanıstanda (61 faiz), Maltada (57 faiz), Cənubi Kiprdə (56 faiz), İtaliyada (51 faiz) və İspaniyada (47 faiz) qeydə alınıb. Əksinə, Danimarka (19 faiz), Polşa (22 faiz) və Litva (23 faiz) kimi ölkələrdə işçilər özlərini daha az təzyiq altında hiss edir.

Hesabata görə, ən stresli işçi qrupunu əsasən rəhbər vəzifədə olanlar, 35 yaşdan aşağı şəxslər və hibrid iş rejimində çalışanlar təşkil edir.

Avropada işçi bağlılığının ən aşağı olduğu ölkələr sırasında Xorvatiya və Polşa (7 faiz), Fransa və İsveçrə (8 faiz), Lüksemburq, İrlandiya və Avstriya (9 faiz) yer alır. İspaniya və Böyük Britaniya (10 faiz), Almaniya və İtaliya (11 faiz) isə cüzi fərqlə daha yüksək göstəriciyə malikdir.

Ən yüksək bağlılıq səviyyəsi isə Albaniya (32 faiz), Rumıniya (31 faiz), İsveç və Malta (25 faiz) kimi ölkələrdə qeydə alınıb.

Məlumatlara əsasən, işə ən az bağlı olanlar əsasən 35 yaşdan aşağı, rəhbər olmayan və uzaqdan işləmək imkanı olmayan işçilərdir. Bununla belə, digər demoqrafik qruplarla fərqlərin böyük olmadığı vurğulanır.

Hesabatda qeyd edilir ki, işçilərin 15 faizi sadəcə bağlı deyil, “aktiv şəkildə işdən qopmuş” vəziyyətdədir. Bu isə onların işlərindən, komandalarından və işəgötürənlərindən şüurlu şəkildə uzaqlaşması deməkdir və bu hal hazırda “səssiz istefa” kimi tanınır.

Araşdırma bu tendensiyanı “narahatedici” kimi qiymətləndirir. Bildirilir ki, qlobal işçi bağlılığı ardıcıl iki il azalıb və ötən il dünyanın heç bir regionunda artım qeydə alınmayıb. Ən böyük geriləmə isə Cənubi Asiyada müşahidə olunub.

Buna baxmayaraq, ümumi rifah baxımından Avropa işçiləri daha yaxşı vəziyyətdədir. Qitədə çalışanların 49 faizi həyatını yaxşı qiymətləndirir ki, bu da qlobal orta göstərici olan 34 faizdən xeyli yüksəkdir.

Avropada ən xoşbəxt ölkələr sırasında Finlandiya (81 faiz), İslandiya (78 faiz) və Danimarka (78 faiz) ön sıralarda yer alır.

Süni intellekt və qlobal iqtisadi dalğalanmalara baxmayaraq, Avropa işçilərinin əksəriyyəti optimist qalır. Onların 57 faizi hazırkı dövrü iş tapmaq üçün əlverişli hesab edir. Bu göstərici qlobal orta səviyyə olan 52 faizdən yüksəkdir.

Bu sahədə ən yüksək optimizm Niderlandda (86 faiz), ən aşağı isə Slovakiyada (32 faiz) qeydə alınıb. Regional müqayisədə isə ən az optimist bölgə Yaxın Şərq və Şimali Afrika (36 faiz), ən yüksək inam isə Cənub-Şərqi Asiyada (64 faiz) müşahidə olunur.

Vüsalə