Azərbaycan musiqisinin tanınmış simalarından olan mərhum Xalq artisti Habil Əliyevin həyat yolu sənət uğurları ilə yanaşı, ağır sınaqlar və böyük fədakarlıqlarla da yadda qalıb.

ERAmedia xəbər verir ki, məşhur kamança ifaçısının uşaqlıq və gənclik illəri ailəsinin maddi çətinlikləri fonunda keçib. Atasının 1930-cu illərdə qolçomaq kimi həbs olunaraq həbsxanada vəfat etməsindən, böyük qardaşının isə müharibəyə getməsindən sonra ailənin yükü yeniyetmə Habilin üzərinə düşüb.

O, hələ 6 yaşından kamança ifasını öyrənməyə başlayıb. 13 yaşında isə bu sənət artıq onun üçün yalnız musiqi deyil, ailəsini dolandırmağa kömək edən qazanc mənbəyinə çevrilib. Ağdaşda toy və məclislərdə kamança ifa edərək ailəsinin ehtiyaclarını qarşılamağa çalışıb.

Sənət seçiminə hər kəsin münasibəti də eyni olmayıb. Habil Əliyev sonralar bəzi qohumlarının onun musiqi ilə məşğul olmasını ailənin adına yaraşdırmadığını xatırlayırdı. Lakin illər keçdikdən sonra həmin insanların münasibəti tamamilə dəyişib və vaxtilə sənətinə görə qəbul etmədikləri Habil Əliyevdən müxtəlif məsələlərdə kömək istəyiblər.

Onun həyatında mühüm dönüşlərdən biri isə Şərqiyyə ilə tanışlığı olub. İfaçı kimi iştirak etdiyi toyların birində gələcək həyat yoldaşını görən Habil Əliyev ona maraq göstərib. Şərqiyyə isə gələcək həyat yoldaşının mütləq musiqi təhsili almasını istəyib. Bu tələb gənc Habilin Bakıya gedərək təhsilini davam etdirməsində mühüm rol oynayıb.

Cütlük nişanlandıqdan sonra münasibətləri daha da möhkəmlənib. Şərqiyyənin əvvəlcə nişan üzüyünü barmağına taxmaması isə həmin dövrün maraqlı xatirələrindən biri kimi qalıb. Zaman keçdikcə Habil Əliyevin qayğıkeşliyi, ailəsinə bağlılığı və xarakteri Şərqiyyənin ona olan münasibətini dəyişib. Daha sonra Şərqiyyə də ali məktəbə daxil olub.

Gənc ailənin Bakıda keçirdiyi ilk illər isə olduqca ağır olub. Maddi imkanları məhdud olan cütlük bir sıra çətinliklərlə üzləşib. Habil Əliyevin xanəndələri müşayiət etdiyi dövrdə səhnə üçün ayrıca kostyum almağa belə imkanı olmayıb. O, yaxın qohumundan götürdüyü boz kostyumu rənglətdirərək səhnədə geyinib.

Şərqiyyə Əliyevanın xatirələrinə görə, ailənin maddi vəziyyəti o qədər ağır olub ki, bəzən gündəlik ehtiyacları qarşılamaq belə mümkün olmayıb. Qış aylarında corab almağa pul olmadığından onun dərsə gedə bilmədiyi günlər də olub. Ərinin bunu soruşmaması üçün isə bəzən dərslərin olmadığını deyib.

Ailə həmin illərdə olduqca az vəsaitlə yaşayıb. Habil Əliyevin təqaüdü 26 manat, Şərqiyyənin isə 40 manat olub. Buna baxmayaraq, onlar bir-birinə dayaq olaraq çətinliklərin öhdəsindən gəlməyə çalışıblar.

Habil Əliyevin həyat yoldaşına münasibəti isə illər keçdikcə daha çox diqqət çəkib. Qastrollara gedən sənətçi qazandığı pulla ilk növbədə Şərqiyyə üçün paltar və ayaqqabı alıb, öz ehtiyaclarını isə arxa plana keçirib. Restoranlarda yediyi yeməklərdən evə də sifariş verərək həyat yoldaşı ilə bölüşməsi onun ailəsinə olan diqqətinin başqa bir nümunəsi olub.

Beləliklə, Habil Əliyevin sənət yolu yalnız səhnə uğurları ilə deyil, uşaqlıqdan başlayan məsuliyyət, yoxsulluqla mübarizə, təhsil arzusu və ailəsinə olan bağlılıqla da yadda qalıb. Onun Şərqiyyə xanımla münasibəti isə ağır günlərdən keçərək möhkəmlənən və qarşılıqlı qayğı üzərində qurulan bir ailə hekayəsinə çevrilib.

Vural